Wittaya's profile(¯`·._.·[•°¤*(¯`°(M@x Z@...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
(¯`·._.·[•°¤*(¯`°(M@x Z@'s space)°´¯)*¤°•]·._.·´¯)ไม่ได้เข้ามาอัพ blog นานมากแล้วนะเนี่ย ยังไงว่างๆ จะเข้ามาทำแล้วกันนะ |
|||||||||||
|
ใครคนนึงบางครั้งแอบนึกถึงใครคนนึง ใครคนนั้น คนที่เราไม่ได้เจอกับเขามานานแล้วคนๆนี้ละ คนที่เรายืนมอง เขาในกระจกทุกวัน เขาคือใคร เขาใช่เราจริงๆ เหรอ
 " Pls come back to me , Myself " โปรด... โปรดอย่าใส่ใจ ในสิ่งที่ฉันจะทำ โปรดอย่าสนใจ ในสิ่งที่ฉันจะพูด เพราะว่า ทุกสิ่งที่ฉันจะพูด และ ที่ฉันจะทำ มันไม่สำคัญพอที่จะทำให้ใครมาสนใจ มันก็สมควรที่จะเป็นอย่างนั้นแหละ บ้างครั้งความผูกพัน ก็ทำให้เรามอง ข้ามขอบเขตที่ควจจะเป็นออกไป
โปรดอย่ามอง และ พูด ด้วยถ้อยคำเล่านั้น ไม่มีใครบอกหรือว่า คำเหล่านั้นมันทำร้ายจิตใจ คนฟังมากแค่ไหน แล้ว สายตาเหล่านั้นอีกละ มันหมายความว่าอะไร กำลังตำหนิ กันอยู่ใช่ไหม และนี้ก็เป็นอีกครั้ง ที่ ความผูกพัน มันได้กลับมาทำร้ายกันอีกครั้ง
โปรดอย่าพาเขาเข้ามา ถ้าพาเข้ามาแล้ว มันยิ่งทำให้ ตอกย้ำความรู้สึกต่าง ขึ้นมาอีก แล้วนี่ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้ว่า มันเป็นการทำร้ายจิตใจกันชัดๆ และ ยิ่งเขาเข้ามาใกล้มากเท่าไรก็ยิ่งแสดงออกถึงความต่างทางการกระทำได้อย่างชัดเจน มันแสดงให้เห็นว่า ความผูกพัน ซื้อความรักไม่ได้ (แอบเอาชื่อเพลงเขามา)
และสุดท้ายนี้ ได้โปรด ปฏิบัติกับ ฉันให้ได้ซ่ะครึ่งนึง ไม่ใช่ ซิ ได้ซ่ะ เสี้ยวนึงที่ปฏิบัติ กับเขาก็พอ
"น้อยใจว่ะ"
รู้ซึ้ง......"พ่อขอเงิน หน่อย แม่ ขอ เงินหน่อย พ่อเงินหมดแล้วโอนเงินให้ที พ่อเอา นู่น แม่ เอานี้"
ย้อนกลับไปวันวานกับคำพูดเหล่านี้ ถามหน่อยเหอะ ตอนที่พูดเราได้คิดอะไรที่มันลึกซึ้ง ลงไปหรือเปล่า เรารู้หรือเปล่า ตอนนั้นเงิน พวกนั้นมันมาจากไหนแล้วพ่อมแรทำอะไรมาถึงจะได้มันมา ถ้าตอบแบบ สันดาร สันดาร เลยก็คือไม่รู้หรอก แต่ที่รู้ ก็คือ ขอกี่ครั้งก็ได้ทุกที ถึงจะช้าจะเร็ว แต่ สรุปตอนจบก็ได้
ถึงตอนนี้ จะโตเป็นควาย หมาเลียตูดไม่ถึง และสารพัด สัตว์ที่จะเอามาระบุว่าฉันโตมาก พอที่จะเลี้ยงดูตัวเองได้แล้ว คำพูดเหล่านี้ก็ยังไม่ หมดไปจากปากของฉันหรอก ฉันยังใช้มันอยู่เป็นประจำ และไม่แน่เผลอๆ พรุ่งนี้ แม่อาจจะได้ยิน มันอีกก็ได้ (สันดาร จริงๆ มีการคิดล่วงหน้าด้วย)
 แต่วันนี้ วันนี้มันทำให้ฉันได้รู้ ได้รู้ซึ้ง ถึงคนที่เป็นหัวหน้าครอบครัว ความรู้สึกนี้ทำให้ฉันได้มอง มองเห็นตัวเองในอดีต มองเห็นการกระทำ ต่างๆของตัวเอง มันกำลังย้อนกลับมา กลับมาหาฉันทำให้ฉันได้รู้ว่า คนเป็น พ่อ เป็น แม่ นั้นลำบากยังไง เหนื่อยสายตัวแทบ ขาด ขนาดไหน พ่อกับแม่ ชอบพูดเสมอว่า ฉันเป็นความภาคภูมิใจของเขา และคาดหวังว่า ฉันคงจะทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวต่อจากเขาได้
กับสิ่งที่ฉันได้เจอในวันนี้ มันไม่ได้ครึ่งนึงกับที่เขาเจอหรอก ฉัน รู้ดี สิ่งที่ได้เจอในวันนี้มันเป็นเพียงบททดสอบเล็กๆ ในชีวิตของฉันเท่านั้น มันเป็นบทสอบ ของหัวหน้าครอบครัวมือใหม่ของฉัน และฉันจะต้องพยายาม ทำให้ได้ และทำให้ดีที่สุด ถึงแม้ว่าฉันจะท้อ ขนาดไหน ฉันก็จะพยายาม พยายาม พาให้ครอบครัวของเราอยู่รอดไปให้ได้
"ฉันขอสัญญา"
การศึกษาว่าจะเขียนว่าจะเขียนหลายรอบแล้ว ไอ้ blog เนี่ยเมื่อวานเจอเรื่องดีๆ แต่ดันเขียนไม่ออกซ่ะงั้น แต่พอวันนี้เปิดเมล์ เจอเมล์กระชากอารมณ์ก็เลยอดร้นทนไม่ได้ที่ต้องมาเขียน มาระบายความรู้สึกเสียใจ และเศร้าใจ ที่ทำไมคนเราถึงมีความคิดอะไรที่เสื่อมขนาดนี้
เรื่องก็ไม่มีอะไรมากหรอก และก็ไม่เกี่ยวกับตัวเราด้วย มันเป็นเรื่องของคนอื่นแท้ๆแต่ดันเอามาเก็บเป็นอารมณ์ แต่ช่างมันเถอะ เสื่อมเปล่าถ้าจะมาเท้าความว่าเกิดอะไรขึ้นแต่แอบงง นิดหน่อยว่าตอนเราใช้ชีวิต อยู่ใน สมัยไหนกันแน่ เอ๊ะ นี้ฉันอยู่ ยุค เดียวกับ อีขม ดงผู้ดีหรือเปล่าทำไมถึงยังมีการ เยียด ชาติกำเนิด เกิด การศึกษากันอีก
ทำไมเหรอ การทำงานเดียวนี้เขาไม่ได้ วัด กันจากประสบการณ์ งั้นเหรอ ทำไมเหรอ การมีสัมมาคารวะ เขาไม่ได้วัด กันจากความอวุโสธ งั้นเหรอ
คนจบ ป.ตรี แล้วไง คน ไม่จบ ป. ตรีแล้วไง คน จบ ป.โท แล้วไง คนไม่มีการศึกษาแล้วไง คนไม่มีการศึกษา คือ ไม่มีค่างั้นเหรอ คนที่ ไม่จบ ป.ตรี สู้ คนที่จบป. ตรี ไม่ได้งั้นเหรอ
เรื่องของการทำงาน เวลาเกิดอะไรขึ้น มันควรจะคิดติเตียน กันตามเนื้อผ้า โอเค พูดจาไม่ดี คือพูดจาไม่ดี อันนี้คือเรื่อง ที่เขาผิด ก็ว่ากันไปตามผิด ไม่ใช่พูดว่า เขาไม่มีสิทธิ์ จะมาพูดจาไม่ดี กับเรานะ เพราะ ว่าเขา วุฒิการศึกษาน้อยกว่าเรา อ้าว สรุป แล้วถ้า มีวุฒิการศึกษาที่สูงกว่าจะพูดจายังไงกับคนที่มีวุฒิน้อยกว่าเราได้งั้นเหรอ ทั้งๆ ที่คนนั้นอาจจะแก่ คราวพ่อเราก็ได้งั้นเหรอ
เคยมีคนๆ นึง บอกว่ามาว่าที่ญี่ปุ่น เขาไม่สนหรอกว่าคนจบอะไรที่ไหนอย่างไร เกรดเท่าไร ได้รางวัลอะไร แต่เขาจะสนใจ ว่า คุณ ผ่านอะไรมา และ คุณ ทำมันได้หรือเปล่า พูดง่ายๆ เขาวัดจากผลงานทั้งนั้น เลยไม่แปลกใจเลย ทำประเทศเขาถึงเจริญ ขนาดนั้น เพราะว่าเขามีแนวความคิดที่ดี ผิดกับประเทศ เรา จน แล้วไม่เจียม ของ แท้ วัดคนจากเปลือกนอก ไม่ได้วัดจากความสามารถ ไม่ต้องดูที่ไหนไกลหรอก ดูได้จาก การเมืองบ้านเรา บ้างตำแหน่ง กลายเป็นตำแหน่งประจำตะกลู ไปแล้ว อีพวก ลูกไพร่ อย่างได้คิดได้หวังที่จะมาสะเออะ แต่ พอแค่ได้ดูคนที่มานั่งตำแหน่งการเมืองแต่ละคน ดูแล้วก็สะอึก เหมือนกัน ประเทศชาตืฉันจะเหลืออะไรเนี่ย
อ้าว พูดอีกเรื่องไง โยงเข้าเรื่องการเมืองซ่ะงั้น ไม่เอาไม่ยุ่งดีกว่า ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเองน่าจะดีกว่า
เอาเป็นว่าใครคิดยังไง ผมไม่รู้นะ แต่สำหรับผม คุณค่าของคน ผมวัดจากการกระทำ ไม่ได้วัดจากการศึกษา แค่นี้ เคลียร์
 เปรี้ยวเยี่ยวราดเมื่อวานไปก่อเรื่องมาอีกแล้ว โคตรเศร้าเลยว่ะ หาเรื่องจริงๆเลยเรา เงินยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ ก็เมื่อวานเปรี้ยวเยี่ยวราด อยากหัดขับรถแต่พี่ชายไม่อยู่ หันไปหันมา เหมือนฟ้าเป็นนใจหรือว่าสวรรค์ลงโทษก็ไม่รู้ โอ๊ะ มันทิ้งกุญแจรถไว้ด้วย หันไปยิ้มกับแม่ บอกแม่ว่าจะออกไปหัดขับรถหน่อย แม่สนับสนุนเต็มที่ ยิ่งพ่อนี้ไม่ต้องพูดถึง บอกว่าให้ขับออกไปเลย เลยออกแนวย่ามใจ แต่จะว่าไปก็ลางไม่ดีตั้งแต่ ถอยรถไปชนถังขยะแล้วแหละ แต่มันก็หาเป็นอุปสรรคไม่ ก็ขับวนไปวนมาอยู่ได้ตั้งหลายรอบ แถมครั้งนี้รู้สึกว่าจะ ควบคุมได้ดี ขับไปหลายรอบเริ่มเบื่อแหละ เลี้ยวเข้าบ้านดีกว่า นี้คือเสียในใจที่มันคิด แต่เอ๊ะ มีรถมาจอดหน้าปากซอย สงสัยเขามาดูบ้าน เลยไม่กล้าเลี้ยวเข้าไป กลัวจะไปจูบกับรถเขา เดียวไม่มีปัญญาจ่าย ก็เลยกะว่าจะขับวนไปเรื่อยๆ เหมือนเครื่องบิน วนรอบสนามบินรอ landing ขับไปขับมา ไม่รู้นึกเอ๊ะใจอะไร เอา belt มาคาดดีกว่า ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมากเลย คาดเอาเท่ห์ อย่างเดียว ขับไปเรื่อยๆ ขับไปเรื่อยๆ มาถึงโค้งเลย 5 ที่หน้าปากซอยบ้านเราพอดี เท่านั้นแหละ เผลอแตะไปนิดเดียวเองเลย โครมชนเข้ากับเสาไฟฟ้า ฮือ ฮือ พี่ volvo จอดเลย ตอนนั้นโชคดีที่ยังมีสติ ดำเครื่องจอดรถ แล้วรีบเดินไปหาแม่ เด็กหนอเด็ก พอมีเรื่องอะไรก็นึกถึงพ่อแม่ก่อนเสมอ
สภาพความเสียหายไฟหน้า สองข้าง กันชน ฝากะโปรง ประตูด้านซ้ายเปิดไม่ได้เนื่องจากแรงกะรแทก ภายในยังประเมินค่าไม่ได้เพราะว่าเปิดฝากระโปรงรถไม่ได้ ต้องรอให้ช่างเขาดู ตอนนี้ภาวนาขออย่าให้ข้างในเป็นอะไรไปเลย ตอนนั้น ทำได้อย่างเดียวคือรอพี่ชาย มาขับรถเข้าบ้าน เพราะว่าตอนนั้นนั้นช็อค จริงๆ ร่างกายเหมือนไม่มีแรงทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งมองท้องฟ้า แล้วก็พูดกับตัวเองไม่น่าเลย จะร้องก็ร้องไม่ออก หูก็รอฟังเสียงว่าเมื่อไรพี่จะกลับมา กลับมาซ่ะที่
แต่ก็รู้สึกดี ที่ไม่มีใครว่าอะไรเลย มีแต่บอกว่าไม่เป็นอะไร แต่เหตุการณ์ที่ผ่านมา คงทำให้ผมเลิกเปรี้ยวไปได้อีกนาน สงสัยผมคงเหมาะกับเป็นคนนั่งมากกว่ามั้ง คงไม่เหมาะกับเป็นคนขับเท่าไร หาเรื่องจริงๆ เลยเรา ตอนนี้พี่ประเมินราคาออกมาแล้วว่าประมาณ สองหมื่นกว่า ค่า ซ่อม แต่มันก็แอบมากัดเรานิดหน่อยว่าซ่อมนี้ดาว์รถใหม่ได้เลยนะเนี่ย แม่งเลว คนยิ่งจิตตกอยู่
แต่สุดท้ายก็จบแบบ แฮปปี้ นะแต่ผมเองไม่ค่อบ แฮปปี้เท่าไรเพราะว่าต้องออกค่าซ่อมด้วย แถมต้องพาพ่อมาเสียเงินอีก ขอโทษนะครับ พี่ชาย ขอโทษพ่อกับแม่ด้วย ขอโทษพี่ volvo ด้วยแล้วกันอย่าเป็นอะไรมากนะ ฮือ ฮือ ไม่มีเงินซ่อม แล้วก็ขอบคุณ Daniel แล้ว ก็หนู ด้วย ที่ให้คำปรึกษาที่ดี แต่ว่าตอนนี้มันจำฝั่งใจอ่ะ เวลานึกถึงมันแล้วตัวจะเกร็งๆ ไงไม่รู้ ฮือ ฮือ เศร้า
|
|
|||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
%c2%b0%c2%b4%c2%af)*%c2%a4%c2%b0%e2%80%a2%5d%c2%b7._.%c2%b7%c2%b4%c2%af)%c2%a0+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
